{"id":533,"date":"2019-05-09T12:19:27","date_gmt":"2019-05-09T10:19:27","guid":{"rendered":"http:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/?page_id=533"},"modified":"2023-01-25T16:36:28","modified_gmt":"2023-01-25T15:36:28","slug":"celsi-de-medicina","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/celsiana\/celsi-de-medicina\/","title":{"rendered":"Celsi De medicina<\/em>"},"content":{"rendered":"\n

Voici les premi\u00e8res lignes de la pr\u00e9face ainsi que des huit livres du De medicina<\/em> de Celse dont nous pr\u00e9parons une nouvelle \u00e9dition critique (texte latin avec apparat critique, traduction fran\u00e7aise et commentaire).<\/p>\n\n\n\n

Prooemium<\/a> | Liber primus<\/a> | Liber secundus<\/a> | Liber tertius<\/a> | Liber quartus<\/a> | Liber quintus<\/a> | Liber sextus<\/a> | Liber septimus<\/a> | Liber octavus<\/a><\/p>\n\n\n\n

Prooemium<\/h5>\n\n\n\n

1.<\/strong> 1<\/sup>Vt alimenta sanis corporibus agricultura sic sanitatem aegris medicina promittit. 2<\/sup>Haec nusquam quidem non est siquidem etiam imperitissimae gentes herbas aliaque prompta in auxilium uulnerum morborumque nouerunt. 2.<\/strong> 1<\/sup>Verum tamen apud Graecos aliquanto magis quam in ceteris nationibus exculta est ac ne apud hos quidem a prima origine sed paucis ante nos saeculis, utpote cum uetustissimus auctor Aesculapius celebretur qui, quoniam adhuc rudem et uulgarem hanc scientiam paulo subtilius excoluit, in deorum numerum receptus est. 3.<\/strong> 1<\/sup>Huius deinde duo filii, Podalirius et Machaon, bello Troiano ducem Agamemnonem secuti, non mediocrem opem commilitonibus suis attulerunt. 2<\/sup>Quos tamen Homerus non in pestilentia neque in uariis generibus morborum aliquid attulisse auxilii sed uulneribus tantummodo ferro et medicamentis mederi solitos esse proposuit [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber primus<\/h5>\n\n\n\n

1.1.<\/strong> 1<\/sup>Sanus homo qui et bene ualet et suae spontis est nullis obligare se legibus debet ac neque medico neque iatroalipta egere. 2<\/sup>Hunc oportet uarium habere uitae genus: 3<\/sup>modo ruri esse modo in urbe saepiusque in agro, nauigare, uenari, quiescere interdum sed frequentius se exercere siquidem ignauia corpus hebetat, labor firmat. 4<\/sup>Illa maturam senectutem, hic longam adulescentiam reddit [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber secundus<\/h5>\n\n\n\n[\u2026]

1.1.<\/strong> 1<\/sup>Igitur saluberrimum uer est, proxime deinde ab hoc hiemps, periculosior aestas, autumnus longe periculosissimus. 2.<\/strong>1<\/sup>Ex tempestatibus uero optimae aequales sunt, siue frigidae, siue calidae, pessimae quae maxime uariant. 2<\/sup>Quo fit ut autumnus plurimos opprimat. 3<\/sup>Nam fere meridianis temporibus calor, nocturnis atque matutinis simulque etiam uespertinis frigus est. 4<\/sup>Corpus ergo et aestate et subinde meridianis caloribus relaxatum subito frigore excipitur. 5<\/sup>Sed ut eo tempore id maxime fit, sic, quandocumque euenit, noxium est. 3.<\/strong>1<\/sup>Vbi aequalitas autem est, tamen saluberrimi sunt sereni dies. 2<\/sup>Meliores pluuii quam tantum nebulosi nubiliue optimique hieme qui omni uento uacant, aestate quibus fauonii perflant. 3<\/sup>Si genus aliud uentorum est, salubriores septentrionales quam subsolani uel austri sunt, sic tamen haec ut interdum regionum sorte mutentur [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber tertius<\/h5>\n\n\n\n

1.1.<\/strong>\u00a01<\/sup>Prouisis omnibus quae pertinent ad uniuersa genera morborum ad singulorum curationes ueniam.\u00a02<\/sup>Hos autem in duas species Graeci diuiserunt aliosque ex his acutos alios longos esse dixerunt.\u00a03<\/sup>Idque quoniam non semper eodem modo respondebant eosdem alii inter acutos alii inter longos retulerunt.\u00a04<\/sup>Ex quo plura eorum genera esse manifestum est. 2.<\/strong>\u00a01<\/sup>Quidam enim breues utique sunt qui cito uel tollunt hominem uel ipsi cito finiuntur;\u00a02<\/sup>quidam longi sub quibus neque sanitas in propinquo neque exitium est.\u00a03<\/sup>Tertiumque genus eorum est qui modo acuti modo longi sunt idque non in febribus tantummodo in quibus frequentissimum est sed in aliis quoque fit. 3.<\/strong>\u00a01<\/sup>Atque etiam praeter hos quartum est quod neque acutum dici potest quia non peremit neque utique longum quia, si occurritur, facile sanatur.\u00a02<\/sup>Ego cum de singulis dicam, cuius quisque generis sit indicabo.\u00a03<\/sup>Diuidam autem omnes in eos qui in totis corporibus consistere uidentur et eos qui oriuntur in partibus. Incipiam a prioribus pauca de omnibus praefatus [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber quartus<\/h5>\n\n\n\n

1.1.<\/strong> 1<\/sup>Hactenus reperiuntur ea genera morborum quae in totis corporibus ita sunt, ut his certae sedes adsignari non possint. 2<\/sup>Nunc de his dicam quae sunt in partibus. 3<\/sup>Facilius autem omnium interiorum morbi curationesque in notitiam uenient, si prius eorum sedes breuiter ostendero.
2.<\/strong> 1<\/sup>Caput igitur eaque quae in ore sunt non lingua tantummodo palatoque terminantur sed etiam quatenus oculis nostris exposita sunt. 2<\/sup>Inde dextra sinistraque circa guttur uenae grandes quae ?????????? nominantur, itemque arteriae, quas ????????? uocant, sursum procedentes ultra aures feruntur. 3<\/sup>At in ipsis ceruicibus glandulae positae sunt quae interdum cum dolore intumescunt [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber quintus<\/h5>\n\n\n\n

1.<\/strong> 1<\/sup>Dixi de his malis corporis quibus uictus ratio maxime subuenit. 2<\/sup>Nunc transeundum est ad eam medicinae partem quae magis medicamentis pugnat. 3<\/sup>His multum antiqui auctores tribuerunt et Erasistraus et ii qui se empiricos nominarunt praecipue tamen Herophilus deductique ab illo uiro adeo ut nullum morbi genus sine his curarent. 4<\/sup>Multaque etiam de facultatibus medicamentorum memoriae prodiderunt qualia sunt uel Zenonis uel Andriae uel Apolloni qui Mys cognominatus est [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber sextus<\/h5>\n\n\n\n

1.<\/strong> 1<\/sup>Dixi de his uitiis quae per totum corpus orientia medicamentorum auxilia desiderant. 2<\/sup>Nunc ad ea ueniam quae non nisi in singulis partibus incidere consuerunt orsus a capite.
3<\/sup>In hoc igitur capillis fluentibus maxime quidem saepe radendo succurritur. 4<\/sup>Adicit autem uim quandam ad continendum ladanum cum oleo mixtum. 5<\/sup>Nunc de his capillis loquor qui post morbum fere fluunt. 6<\/sup>Nam quominus caput quibusdam aetate nudetur, succurri nullo modo potest [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber septimus<\/h5>\n\n\n\n

1.<\/strong> 1<\/sup>Tertiam esse medicinae partem quae manu curet et uulgo notum et a me propositum est. 2<\/sup>Ea non quidem medicamenta atque uictus rationem omittit sed manu tamen plurimum praestat estque eius effectus inter omnes medicinae partes euidentissimus [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n\n\n\n

Liber octavus<\/h5>\n\n\n\n

1.<\/strong> 1<\/sup>Superest ea pars quae ad ossa pertinet. 2<\/sup>Quae quo facilius accipi possit prius positus figurasque eorum indicabo.
3<\/sup>Igitur caluaria \u00edncipit, ex interiore parte concaua, extrinsecus gibba utrimque leuis et qua cerebri membranam contegit et qua cute capillum gignente contegitur. 4<\/sup>Eaque simplex ab occipitio et temporibus, duplex usque in uerticem a fronte. 5<\/sup>Ossaque eius ab exterioribus partibus dura, ab interioribus quibus inter se conectuntur, molliora sunt. 6<\/sup>Interque ea uenae discurrunt quas his alimentum subministrare credibile est [\u2026]. (\u00a9 \u00e9d. Brigitte Maire)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Voici les premi\u00e8res lignes de la pr\u00e9face ainsi que des huit livres du De medicina de Celse dont nous pr\u00e9parons une nouvelle \u00e9dition critique (texte latin avec apparat critique, traduction fran\u00e7aise et commentaire). Prooemium | Liber primus | Liber secundus | Liber tertius | Liber quartus | Liber quintus | Liber sextus | Liber septimus | Liber octavus<\/p>\n","protected":false},"author":108,"featured_media":0,"parent":101,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","footnotes":""},"class_list":["post-533","page","type-page","status-publish"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/533","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/users\/108"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=533"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/533\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/101"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.unil.ch\/medecineancienne\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=533"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}